SCHOOLVOORSTELLINGEN
Eens in de drie jaar staan de balletleerlingen op het podium van het Parkstad Limburg Theater Heerlen, waar ze in een Amateur theaterdansvoorstelling in schitterende kostuums en boeiende choreografieën laten zien waartoe amateurdans kan leiden. Zij raken vertrouwd met de professionele omgeving van een groot theater en maken kennis met alle facetten daarvan, zoals bijvoorbeeld belichting, het grote toneel, de technici en natuurlijk de grote zaal met al die zitplaatsen, dus met publiek!
Zo’n grote productie zie ik als een cadeau dat wij elkaar geven. Ouders geven hun kind de mogelijkheid balletles te nemen. Dat betekent veelal brengen en ophalen en soms ook een financiële inspanning. Kinderen doen wekelijks enorm hun best om zich in hun hobby te ontwikkelen; met veel plezier maar ook met de nodige zweetdruppeltjes. Het resultaat van hun harde werken is in deze voorstelling te zien.
En dan zijn er opnieuw de ouders die in grote getale gewerkt hebben aan de kostuums en decors; zij helpen in de kleedkamers met schminken, verzorgen het haar en houden de kinderen bezig zodat het achter de schermen ook een groot feest wordt.
De schoolvoorstelling is dus een cadeau van kinderen voor hun ouders en van ouders voor hun kinderen.
Overzicht schoolvoorstellingen:
Alle avondvullende voorstellingen hebben een sociaal maatschappelijk of educatief thema.
1990/1991: “Een gezond plekje aarde?”
Het thema van deze voorstelling was het tropisch regenwoud. Met een actie van de balletschool werd voor het Wereld Natuur Fonds de aankoop gefinancierd van 5980 m2 tropisch regenwoud in Costa Rica.
1993: “Zie jij … wat ik zie?”
Een voorstelling over het waddenzeegebied met aandacht voor milieuvervuilende factoren zoals olie- en gasboringen en militaire vliegoefeningen. De leerlingen klusten ruim fl. 1000,-- bij elkaar om daarmee een “huiler” (een pasgeboren zeehond) te adopteren. Wij noemden hem “Dansspetter”.
1996: “Oêt Mergel geboare” (Uit mergel geboren)
Deze voorstelling ging over Valkenburg aan de Geul als toeristenstad in het Mergelland.
De choreografie “Pijn, die pesten heet”uit deze voorstelling werd verfilmd en verwerkt in een documentaire over pesten voor gebruik in het basis- en middelbaar onderwijs. Het comité voor de kinderpostzegels schonk daarvoor een bedrag van fl. 30.000,--.
1999: “Bewogen tijd”
Inspiratiebron van deze voorstelling is Nieuwjaar 2000 en de drempel van het derde millennium die wij over gaan. We staan stil bij heden, verleden en toekomst van onze wereld waarin energiebronnen zon, maan, aarde, vuur, water en lucht van levensbelang zijn; waar een antwoord gezocht wordt op het verontrustende toekomstbeeld waarin o.a. de genetisch gemanipuleerde en de bionische mens een hoofdrol spelen. Van ons vervreemd door de afstand van leugens en twijfels, is de waarheid toch waarheid. Alsof zij verborgen is achter de wolken. Kunnen we met "A Way To Perfection" doorgaan met onze ontwikkeling om zo uiteindelijk volmaaktheid in liefde te bereiken?
Een wereld met een harmonieuze multiculturele samenleving? In de choreografie "Xiang Xia" vormt de regenboog hier een symbolische brug.
2002/2003: De spiegel van Atnalanta”
Inspiratiebron van deze voorstelling is een door Bernadette Hoen geschreven eigentijds sprookje waarin de kijker tot denken wordt gezet over de vraag in hoeverre je je laat beïnvloeden door bijvoorbeeld normen van leeftijdgenoten, ideaalbeelden in modebladen en reclamefilms. Wat is de uitwerking daarvan op je zelfbeeld en zelfvertrouwen? Zoals alle sprookjes heeft ook “De Spiegel van Atnalanta” een boodschap: ieder mens is zo mooi of zo lelijk als hij naar zichzelf kijkt. Want wie bepaalt of je mooi of lelijk bent? Dat doe je uiteindelijk zelf. Wij wensen ons publiek een “De Spiegel van Atnalanta” toe.