|
Menu: |
MIJN VISIE OP HET MAKEN VAN EEN CHOREOGRAFIE VOOR AMATEURS EN
CHOREOGRAFIEBEGELEIDING. Wanneer ik een choreografie maak of wanneer ik choreografiebegeleiding geef stap ik met amateurdansers en eventueel hun choreograaf in een uitermate boeiend en spannend productieproces. Ik zie het als een artistiek avontuur waarvan de uitkomst bij aanvang nog een groot vraagteken is. Er ligt de uitdaging om uit iedere danser het beste te halen wat betreft persoonlijkheid, creatieve- en technische vaardigheden. Ik vind het van groot belang om de dansers individueel te coachen wat betreft zelfvertrouwen, ze te prikkelen tot een persoonlijk experiment, een goede sfeer te creëren voor teamwork, hun laten werken in stille concentratie, hun tot het punt te brengen dat zij boven het ontstane dansmateriaal komen te staan en dat dans emotie wordt die de kijker beroert. Wat dit betreft vind ik dat er geen verschil is tussen het werken met amateurs en professionals. Het werken met amateurs vraagt echter meer tijd. Ik moet hieraan toevoegen dat ik uitsluitend met amateurs werk. Ik maak choreografieën voor kinderen, jongeren en volwassenen. Ik werk in een choreografie ook graag met materialen en andere kunstdisciplines als inspiratiebron.
Ik vind het belangrijk dat de amateur-dansers beseffen dat de opgedane ervaring in de technieklessen de basis is voor de wijze waarop zij hun lichaam zullen ervaren als ze voor een choreografie aan de slag gaan. Om de dansers in het productieproces bewust te laten worden dat je kunt stoeien met begrippen als tijd en ruimte... Dat zij bewust zijn van elkaars aanwezigheid ver/dichtbij, de spanning die die afstand wel of niet geeft... Ik vind het belangrijk om iedere danser zo sterk mogelijk tot zijn recht te laten komen. Ik vind het belangrijk om in iedere danser ook de eigen creativiteit aan te spreken en daardoor ontstaan dansmateriaal te gebruiken. Mijn doel is om de amateur-danser in dit proces te laten groeien in zijn kwaliteiten als danser maar zeker ook als mens! Ik besteed veel aandacht aan de afwerking omdat het gevoel van zelfvertrouwen de zekerheid geeft die nodig is om te komen tot dansplezier, tot overtuigen, tot emotie, tot het bereiken van de kijker, tot het raken van de kijker. Van belang is dat de dansers zich voor elkaar verantwoordelijk voelen voor het groepsgebeuren in het creatieproces en in de voorstellingsperiode erna. M.a.w. altijd aanwezig zijn op repetities en voorstellingen en zich houden aan de afgesproken tijden. Natuurlijk onder voorbehoud van overmacht. Als ik choreografiebegeleiding geef kan ik ,in alle respect voor wat gemaakt is, een fragment uit een stuk halen en dat b.v. op verschillende manieren laten uitvoeren wat betreft tempo, afstand, dynamiek, richting, uitdrukkingskracht etc. De verschillen laten ervaren en/of aan elkaar laten zien om er dan eventueel wel/niet later iets mee te doen... Voor mij is choreografie b.v. al de context van mensen op een terrasje: de bewegingen die ze maken in een dialoog met elkaar, waar kijken ze naar? Hoe kijken ze? Wat doen ze? Elke vorm die ruimte in neemt, al of niet beweegt, spanningsvelden in afstand: Hoog-laag, ver-dichtbij, ruimtelijke patronen, dynamiek in de tijd, en bovenal emotie is wat mij betreft choreografie. Ook bijvoorbeeld de inrichting van het Hollandse landschap met het lijnenspel van sloten, weilanden, bruggetjes en de dynamiek van alles wat daarin beweegt... Dan heb je het nog niet over kwaliteit! Naar mijn mening is in het productieproces het verschil in werken met kinderen en volwassenen niet groot. Je werkt met de mogelijkheden en de onmogelijkheden van de mensen. Er uithalen wat er in zit in het grootste respect voor de capaciteiten en de persoon van je dansers. De muziekkeuze, het inhoudelijke en technische resultaat is uiteraard afhankelijk van de leeftijd en ervaring en de doelgroep waarvoor en waardoor een choreografie gemaakt is.
|
|
 |
